Catherine - unikanie sąsiadki przez wizjer
Catherine nie potrafi wyznaczyć granic nadmiernie roszczeniowej sąsiadce. Zamiast powiedzieć jej wprost, ile czasu może poświęcić, każdorazowo sprawdza przez wizjer, czy może bezpiecznie wyjść z mieszkania. Tryb Rodzica Wywołującego Poczucie Winy uniemożliwia jej wyznaczenie granic.
Dzieciństwo
Kobieta z silnym trybem Rodzica Wywołującego Poczucie Winy; sąsiadka jest osobą bardzo samotną i nadmiernie roszczeniową.
Historia
Catherine chętnie pomaga swojej sąsiadce w różnych sprawach i robi to z dobrą wolą. Problem polega na tym, że sąsiadka jest osobą bardzo samotną i chciałaby rozmawiać z Catherine przez kilka godzin - a to dla niej zdecydowanie za dużo. Katherine wie, że powinna wyznaczyć wyraźne granice mającej wygórowane żądania starszej pani. Jednak presja ze strony Trybu Rodzica Wywołującego Poczucie Winy jest zbyt silna - Catherine czuje, że jest za wszystko odpowiedzialna i musi wszystkim pomóc. Dlatego zamiast przeprowadzić bezpośrednią rozmowę o granicach, wybrała inne rozwiązanie: za każdym razem, gdy chce wyjść z mieszkania, sprawdza przez wizjer w drzwiach, czy sąsiadka przypadkiem nie stoi na klatce schodowej i czy może bezpiecznie przejść. To zachowanie jest podręcznikowym przykładem unikania: fizycznego unikania kontaktu jako strategii radzenia sobie z sytuacją, w której postawienie granic jest emocjonalnie zbyt trudne. Catherine stosuje to rozwiązanie, bo tryb Rodzica Wywołującego Poczucie Winy nie pozwala jej powiedzieć 'nie' wprost.