Pułapki życiowe
Każda karta jest krótkim punktem wejścia: pokazuje centralne napięcie schematu, potrzebę, której dotyczy, i prowadzi do pełnego opisu z kwestionariuszem oraz programem zmiany.
Porzucenie i brak stabilności więzi
Lęk, że bliska osoba zniknie, odejdzie albo przestanie być dostępna. Często wciąga w relacje pełne niepewności i napięcia.
Proszę, nie zostawiaj mnie!
Podejrzewanie nadużycia i skrzywdzenia
Oczekiwanie, że ludzie wykorzystają, zranią lub zdradzą. Bliskość uruchamia czujność, testowanie intencji i ochronny dystans.
Nie mogę nikomu zaufać.
Deprywacja emocjonalna
Poczucie, że twoje potrzeby emocjonalne i tak nie zostaną zauważone. Nawet w relacji może zostawać samotność i głód opieki.
Nigdy nie dostanę tego, czego naprawdę potrzebuję od innych.
Izolacja społeczna
Przekonanie, że jesteś zasadniczo inny i nie przynależysz. Kontakt z grupą łatwo zamienia się w porównywanie i wycofanie.
Nie pasuję nigdzie. Jestem inny niż wszyscy.
Zależność i niekompetencja
Poczucie, że bez prowadzenia i wsparcia nie poradzisz sobie samodzielnie. Decyzje, praca i codzienne sprawy budzą nadmierny lęk.
Nie mogę sobie poradzić bez ciebie.
Podatność na zagrożenia i zranienia
Stałe skanowanie życia pod kątem katastrofy: choroby, wypadku, utraty kontroli lub finansowego upadku.
Obawiam się, że coś katastrofalnego zaraz się wydarzy.
Niepełnowartościowość i wstyd
Głębokie poczucie wadliwości i wstydu. Bliskość bywa ryzykowna, bo może odsłonić to, co próbujesz ukryć.
Jestem wadliwy. Nikt mnie naprawdę nie kocha.
Skazanie na niepowodzenia
Oczekiwanie porażki zanim naprawdę zaczniesz. Schemat podcina działanie, naukę i ryzyko potrzebne do rozwoju.
Nie sprawdzam się. Jestem skazany na niepowodzenia.
Podporządkowanie się
Automatyczne oddawanie pola potrzebom innych. Własne pragnienia znikają pod presją winy, lęku albo przewidywania konfliktu.
Twoje potrzeby są ważniejsze niż moje.
Bezwzględne standardy osobiste i hiperkrytycyzm
Życie pod dyktatem wysokich wymagań. Odpoczynek, niedoskonałość i przyjemność wydają się czymś, na co trzeba zasłużyć.
Zasługuję na surową krytykę, kiedy popełnię błąd.
Roszczenia i przekonanie o szczególnych uprawnieniach
Trudność z uznaniem realnych ograniczeń i potrzeb innych. Impuls, wygoda lub własna racja łatwo stają się nadrzędne.
Inaczej niż inne schematy - Roszczenia pociągają za sobą nadmierną ekspresję potrzeb.