Deprywacja jako akt krzywdy vs nieobecność zachowania
Deprywacja emocjonalna powstaje z nieobecności pewnych zachowań (brak ciepła, empatii, opieki), nie z aktów krzywdzenia. Dlatego pacjenci mogą twierdzić, że mieli normalne dzieciństwo.
Akt krzywdy (inne schematy)
Konkretne zdarzenia krzywdzące - bicie, poniżanie, molestowanie. Pozostawiają wyraziste wspomnienia. Pacjent wie, że był skrzywdzony.
Nieobecność zachowania (deprywacja)
Brak ciepła, empatii, troski - nie akt, lecz pustka. Dustin mówił: mama dała mi wiele, miałem wszystko czego zapragnąłem - i nie rozumiał, że emocjonalne ciepło go ominęło.
Na czym polega rozróżnienie
Mechanizm krzywdy: aktywna krzywda vs bierna nieobecność.
Dlaczego to ważne
Pacjenci z Deprywacją często nie rozpoznają schematu, bo nie pamiętają konkretnych krzywd. Diagnoza wymaga eksploracji pytaniami o to, czego brakowało - nie co się stało.