Dustin - deprywacja emocjonalna, unikanie ciepłych kobiet

Matka — prawnik z osiągnięciami, zbudowała karierę w czasach trudnych dla kobiet. Dawała Dustinowi wszystko materialnie (najlepsze zabawki, ubrania, szkoły, wakacje), ale była zimna, zaabsorbowana sobą i pracą. „W głębi serca traktowała Dustina jako ograniczający ją balast, wymagające dziecko, które odrywało ją od pracy. Nigdy nie była ciepłą kobietą. (...) W sekrecie, to właśnie syna obwiniała za małą intensywność uczuć w stosunku do niego". Ojciec kochający i empatyczny — częściowo naprawiał zniszczenia. DUSTIN: „Mój ojciec pomógł mi patrzeć z nadzieją na otaczający mnie świat". Dlatego schemat ograniczony — dotyczy wyłącznie kobiet romantycznych, nie wszystkich relacji. Charakterystyczne: Dustin rozpoczął terapię mówiąc „Moja matka dała mi bardzo wiele. Miałem wszystko, czego zapragnąłem" — typowa trudność z rozpoznaniem deprywacji emocjonalnej u dziecka materialnie zaopatrzonego.

Dustin, 28 lat, klasyczny wzorzec zakochiwania się w niedostępnych kobietach. DUSTIN: „Zawsze powtarza się to samo. Zakochuję się do szaleństwa, a później z jakiegoś powodu nic nie wychodzi. Na przykład: Anne była mężatką, Jessica i Melinda obie miały innych chłopaków, którzy o mnie nie wiedzieli, Lisa mieszkała za daleko, a Gail właśnie z kimś zerwała i nie była gotowa".

Relacje burzliwe, oscylują od ekscytacji do agonii. Im bardziej zły i sfrustrowany — tym mniej podoba się partnerce. Cykl: ekscytacja → frustracja/wymaganie → kobieta łamie mu serce → przygnębienie → następna niedostępna.

DUSTIN: „Zanim zacząłem terapię, naprawdę nie miałem pojęcia, że byłem uwikłany w ten proces. Za każdym razem myślałem, że po prostu tak się dzieje, że zakochuję się w kobiecie, która przypadkiem jest nieprzystępna".

Wokół Christine: Dustin miał z nią bolesny rozstaniowy epizod (Christine — modelka, niedostępna), potem przypadkowe spotkanie na przyjęciu. Wizualizacja: „Widzę Christine. W centrum obrazu, ubrana na biało — tak jak w tej reklamie w magazynie. Wygląda zamrożona i perfekcyjna. Otacza ją bariera ze szkła". Symboliczna konfrontacja z niedostępnością jako rdzeniem atrakcji.

Po Christine Dustin nawiązał znajomość z Michelle — ciepłą i troskliwą kobietą. Z początku zauroczony, ale namiętność stopniowo malała. Przychodził na sesje narzekając, że znudził się nią, że to pomyłka. Terapeuci byli pełni nadziei — działo się wiele dobrego (Dustin pozwolił Michelle opiekować się sobą). Dustin musiał zrozumieć, że znuda z ciepłą kobietą to nie brak uczucia, lecz dyskomfort z byciem zaspokojonym (wzorzec wcześniej nieznany — matka nie zaspokajała).

Dustin rozpoznał też, że w pracy podporządkowuje się Wymagającemu Rodzicowi (matce) i wciąż szuka jej aprobaty, mimo że jest niedostępna. Praca po godzinach była wyrazem trybu Odłączonego Samoukoiciela.