Tryb Impulsywnego Dziecka
Stan, w którym działasz natychmiast i bezmyślnie, by zaspokoić doraźną potrzebę - bez rozważania konsekwencji, bo nikt nigdy nie uczył cię granic.
Stan, w którym zaspokajasz doraźne pragnienia bez rozważania konsekwencji dla siebie i innych. Tryb ukształtowany przez brak granic w dzieciństwie lub nadmierne rozpieszczenie. Obejmuje warianty: Impulsywne Dziecko (działanie bez refleksji), Rozpieszczone Dziecko (poczucie uprzywilejowania) i Niezdyscyplinowane Dziecko (niemożność tolerowania frustracji przy nudnych obowiązkach).
Po czym poznać ten tryb
Myśli
- Chcę tego teraz
- Zrobię to, bo mi się chce
- Zasługuję na to, na co mam ochotę
- Inni mogą mieć obowiązki, nie ja
- Zastanowię się nad konsekwencjami później
- Jedno nie zaszkodzi
Ciało
- pobudzenie i ekscytacja w klatce piersiowej przy impulsie
- lekkie drżenie rąk lub przyspieszony oddech przy chęci działania
- ciężar w żołądku i wstyd po zrealizowaniu impulsu
Zachowanie
- robię spontaniczne zakupy przekraczające budżet
- piję alkohol lub biorę narkotyki bez refleksji o konsekwencjach
- uprawiam ryzykowny seks bez zabezpieczenia
- przekładam nudne zadania w nieskończoność i siedzę godzinami w grach
- obrażam się milcząco gdy ktoś wyznacza mi granice
- nie pojawiam się na umówionych spotkaniach bez uprzedzenia
Co go włącza
- →pokusa natychmiastowej przyjemności gdy jestem sam w domu
- →brak zewnętrznej struktury lub zasad (nowe miasto, nowy semestr)
- →nuda lub irytujące, rutynowe zadanie (odrabianie lekcji, sprzątanie)
- →stres lub przykra emocja, od której chcę uciec
- →inni wyznaczają mi granice lub wymagają odpowiedzialności
Niezaspokojona potrzeba
realistyczne-granice
Skąd pochodzi
Tryb kształtuje się gdy rodzice nie wyznaczali granic lub nadmiernie spełniali życzenia dziecka bez wymagań odpowiedzialności. Susie: rodzice uważali, że dzieciom trzeba pozwolić spróbować wszystkiego, często nieobecni - wychowywana przez starszą siostrę prowadzącą podobny tryb życia.
Zdrowsza odpowiedź
Zdrowy Dorosły zatrzymuje się przed działaniem i pyta: 'Jakie będą konsekwencje za tydzień?' - a potem podejmuje decyzję uwzględniającą zarówno aktualne pragnienie, jak i długoterminowy interes własny i innych.