Thomas — nadmierna kompensacja i poczucie wadliwości
47-letni mężczyzna z dręczenia szkolnego (trądzik). Tryb nadmiernej kompensacji: pracuje całą noc zamiast prosić szefa o więcej czasu. W terapii uczy się sygnalizować potrzeby i ograniczać 'przemądrzałe' komunikaty.
Dzieciństwo
Dręczony w szkole z powodu trądziku — silne poczucie wadliwości i wstydu od okresu dojrzewania.
Historia
Thomas, 47 lat, od kilkudziesięciu lat zmaga się z dojmującym poczuciem wadliwości i wstydu — korzenie w dręczeniu szkolnym z powodu trądziku. W dorosłości Tryb Nadmiernej Kompensacji: perfekcjonizm, nieomylność, nadmierna wydajność w pracy. Zamiast prosić szefa o więcej czasu, pracuje całą noc.
Depresja jako sygnał wyczerpania trybu. W terapii: terapeutka identyfikuje wzorzec nadmiernej kompensacji. Thomas uczy się ograniczać 'przemądrzałe' komunikaty wobec kolegów i sygnalizować szefowi potrzebę więcej czasu zamiast wypalać się w ciszy.
Co pomogło
- →Identyfikacja wzorca: nadmierna kompensacja jako odpowiedź na poczucie wadliwości.
- →Nauka sygnalizowania potrzeb szefowi zamiast niemego wypalania się.
- →Ograniczanie 'przemądrzałych' komunikatów jako praca ze sposobem wyrażania kompetencji.
Rezultat
Thomas nie czuje się już tak samotny. Zmiana była trudna, ale depresja ustępuje gdy tryb kompensacyjny słabnie.