Tryb Wrażliwego Dziecka
Stan, w którym czujesz się jak zranione dziecko: bezbronny, opuszczony, niekochany lub zawstydzony - gdy ktoś zagrozi twoim potrzebom bliskości lub bezpieczeństwa.
Stan regresji emocjonalnej, w którym aktywują się uczucia typowe dla zranionego dziecka: wstyd, osamotnienie, strach, smutek, poczucie opuszczenia lub zagrożenia. Tryb obecny u wszystkich osób z dysfunkcjonalnymi wzorcami - jego intensywność jest nieproporcjonalna do bieżącej sytuacji. Obejmuje sześć wzorców: opuszczenie, izolację społeczną, nieufność/skrzywdzenie, wadliwość/wstyd, deprywację emocjonalną i zależność/niekompetencję.
Po czym poznać ten tryb
Myśli
- Nikt mnie nie kocha
- Zawsze mnie porzucają
- Jestem gorszy od innych
- Jestem do niczego
- Nie zasługuję na uwagę
- Na pewno zaraz odejdą
- Coś jest ze mną nie tak
Ciało
- łzy napływają do oczu bez wyraźnego powodu
- ściskanie w gardle lub klatce piersiowej
- drżenie lub trzęsące się ręce
- napięcie i sztywność całego ciała przy poczuciu zagrożenia relacji
- ciężar w żołądku i brak apetytu przy poczuciu odrzucenia
Zachowanie
- płaczę lub mam ochotę płakać w nieoczekiwanych momentach
- wycofuję się i milczę po poczuciu odrzucenia
- szukam ciągłego potwierdzenia i upewnienia się
- chodzę za bliską osobą lub sprawdzam telefon co chwilę
- chowam się pod kołdrę lub nie mogę wyjść z domu
- płaczę przed snem, myśląc o relacji
- nie mogę się uspokoić bez zewnętrznego wsparcia
Co go włącza
- →partner odwołuje plany lub nie odpisuje na wiadomość - wzorzec opuszczenia
- →kolega nie zauważy nowej fryzury lub hermetyczny żart ze mną nie w roli - wzorzec izolacji
- →obcy kroczy za mną nocą albo nieznany dźwięk w ciemnym mieszkaniu - wzorzec nieufności
- →potknęłam się przy współpracownikach i wszyscy patrzą - wzorzec wadliwości
- →otaczają mnie przyjaciele, a mimo to czuję się nikomu niepotrzebna - wzorzec deprywacji
- →szef pyta mnie o zdanie i nagle nie wiem, czego chcę - wzorzec zależności
- →ktoś bliski krytykuje mnie choć minimalnie
Niezaspokojona potrzeba
bezpieczne-przywiazanie
Skąd pochodzi
Tryb kształtuje się przez doświadczenia porzucenia (śmierć lub odejście opiekuna), wykluczenia z grup rówieśniczych (przeprowadzki), krzywdzenia przez opiekunów lub rówieśników (dręczenie, przemoc), upokorzenia publicznego oraz chronicznego braku troski emocjonalnej ze strony nieobecnych lub zajętych rodziców.
Zdrowsza odpowiedź
Zdrowy Dorosły rozpoznaje aktywację trybu, nazywa go ('To moje Wrażliwe Dziecko'), uspokaja się oddechem, a następnie sprawdza, czy obiektywna sytuacja naprawdę zagraża potrzebie - i reaguje proporcjonalnie do rzeczywistości, nie do wzorca z przeszłości.