Nina - roszczenia, uprawnienie do bycia zależną i impulsywną
30-letnia kobieta niemogąca utrzymać pracy, kradnąca ubrania: przyszła na terapię przekonać terapeutę że nie powinna pracować. Illustruje uprawnienie do bycia zależną i impulsywność.
Dzieciństwo
Mel + Nina dorastali bez ograniczeń. „Wychowani przez rodziców na uprawnionych i roszczeniowych. Oboje dorastali w przyzwalającym środowisku, gdzie panowała polityka wolnej ręki, byli rozpieszczani i pobłażano im. Nigdy nie nauczyli się odpowiednich ograniczeń". Nina jest klasycznym przykładem dziecka rozpieszczanego — wszystko dostawała, niczego nie musiała.
Historia
Nina, 30 lat. Też spóźniła się na pierwsze spotkanie: „Przepraszam, spóźnianie się to mój problem".
NINA: „Mój mąż, Raymond, chce, abym znalazła pracę. Mamy trudności finansowe". Czy chce pracować? „Tak naprawdę to nie. Myślę, że to nie w porządku, po tych wszystkich latach, że każe mi pracować. Dokucza mi".
O pracy: „Szukałam, to znaczy nie mam wyboru. Naprawdę mamy kłopoty finansowe. Problem polega na tym, że nie mogę znaleźć pracy. I mówiąc prawdę, kiedy pracuję, mam trudność w utrzymaniu pracy. (...) Chyba praca mnie nudzi. Nie mogę być zadręczana robieniem wszystkiego, czego chcą".
Nina jest dziecinna. Cel terapii: „Tak naprawdę to sprzymierzenie się z nami przeciwko jej mężowi". NINA: „Chciałabym, żebyś z nim porozmawiał i otworzył mu oczy. Nie jestem stworzona do pracy".
Gdy terapeuci nie interweniują na jej korzyść — Nina się rozdrażnia: „Dlaczego mi to robisz?".
Kradzieże: „Raymond jest na mnie wściekły, bo odkrył, że wykradłam pieniądze przeznaczone na jedzenie, żeby kupić sobie ubrania". Później, gdy Raymond zabrał kieszonkowe — ukradła sukienkę ze sklepu.
Klasyczny przykład pułapki Roszczeń + Zależności — Nina nie nauczyła się ograniczeń ani niezależności. Oczekiwanie, że Raymond/terapeuta/świat ma się o nią zatroszczyć, bo „nie jest stworzona do pracy".
Zaobserwowane wzorce
- spóźnienia jako norma (jak Mel)
- niemożność utrzymania pracy z powodu „nudy"
- impulsywne kradzieże gdy odmówiono jej pieniędzy
- próby sprzymierzania terapeuty przeciwko mężowi
- rozdrażnienie i obrażanie się gdy nie spełnia się jej oczekiwań
- przekonanie „nie jestem stworzona do pracy" — chroniczne odbywanie się od dorosłości
Co pomogło
- →Odmowa terapeutów sprzymierzenia się z Niną przeciwko mężowi.
- →Konfrontacja z konsekwencjami: kradzieże, zagrożenie separacją.
- →Hierarchia zadań z oceną trudności 0-8 — stopniowe podejmowanie odpowiedzialności.
- →Praca z paradoksalną stratą szacunku do siebie wynikającą z chronicznej zależności.
- →Wymaganie spójności reakcji męża — by Raymond przestał wybawiać Ninę z konsekwencji jej decyzji.
Rezultat
Praca długa — wymaga konsekwentnej presji granic, jak u Mela. Nina używana jako modelowy przykład Roszczeń + Zależności (kombinacja typowa dla dziecka rozpieszczanego).