Kwestionariusz życiowych pułapek YLQ (22 twierdzenia)

Nie odstępuję na krok moich najbliższych, ponieważ obawiam się, że mnie porzucą.

Martwię się, że ludzie, których kocham, znajdą kogoś innego i zostawią mnie.

Przeważnie szukam ukrytych motywów u innych, nie ufam łatwo ludziom.

W obecności innych staram się trzymać na baczności, gdyż mogą mnie skrzywdzić.

Martwię się więcej niż przeciętni ludzie - obawiając się, że zachoruję albo że spotka mnie inny rodzaj nieszczęścia.

Martwię się, że stracę wszystko i zostanę bez środków do życia i zależny od innych.

Nie mam poczucia, że mogę sobie dobrze radzić sam i dlatego potrzebuję pomocy innych.

Moi rodzice i ja mamy tendencje, aby być zaangażowanym w życie i problemy każdego z nas.

Nie miałem nikogo, kto troszczyłby się o mnie, był ze mną i dbał o to, co się ze mną dzieje.

Nie było nikogo, kto zaspokajałby moje emocjonalne potrzeby zrozumienia, empatii, przewodnictwa, porady i wsparcia.

Mam poczucie, że nigdzie nie przynależę, jestem inny.

Nie pasuję. Jestem nudny i nijaki. Nie wiem, co powiedzieć w sytuacjach społecznych.

Nikt, kogo ja pragnę i kto by mnie poznał - z moimi defektami - nie mógłby mnie pokochać.

Wstydzę się siebie samego, jestem niewart miłości, uwagi, szacunku.

Nie jestem na tyle inteligentny albo zdolny jak większość ludzi, jeżeli chodzi o pracę czy szkołę.

Często czuję się niepewnie, ponieważ czuję się gorszy od innych, jeżeli chodzi o talent, inteligencję czy sukces.

Nie mam innego wyboru, jak spełniać życzenia innych, inaczej zemszczą się lub mnie odrzucą w jakiś sposób.

Ludzie spostrzegają mnie jako poświęcającego się dla innych i rzadko myślącego o sobie.

Staram się być najlepszy, nie zadowalam się byle czym, chcę być pierwszy w tym, co robię.

Mam tak dużo pracy, że nie mam czasu się zrelaksować czy bawić.

Nie muszę przestrzegać regulaminu czy norm, tak jak inni.

Nie mogę się zmobilizować, aby wypełnić rutynowe obowiązki, nudne zadania czy kontrolować emocje.