Christine - zależność, kompulsywna niezależność jako kontratak
24-letnia pracownik socjalny: nie może przyjąć pomocy nawet po złamaniu nogi. Odgrywa rolę rodzica od dzieciństwa - jej odmowa zależności to kontratak na nieobecną matkę alkoholiczkę.
Dzieciństwo
Matka uzależniona od alkoholu i leków, ojciec nieobecny. Christine była dzieckiem odgrywającym rolę rodzica - musiała dbać o matkę. Tęskni za położeniem głowy na kolanach mamy.
Historia
Christine chodzi po najniebezpieczniejszych dzielnicach bez lęku i jest samowystarczalna od college'u. Złamała nogę i musiała wrócić do rodziców - stres był tak intensywny, że zgłosiła się na terapię. Teraz ma trudność z przyjęciem pomocy przyjaciół nawet w drobnych sprawach. Wybierała słabych uzależnionych mężczyzn. W terapii przez relację terapeutyczną pierwszy raz przyjęła pomoc.
Zaobserwowane wzorce
- odmowa proszenia kogokolwiek o przysługę lub radę
- przeciążenie obowiązkami jako kompulsywna samowystarczalność
- wybieranie słabych uzależnionych mężczyzn
- dyskredytowanie własnych osiągnięć
Co pomogło
Relacja terapeutyczna jako pierwsza akceptacja pomocy; praca wyobraźniowa z wewnętrznym dzieckiem; regulowanie zakresu obowiązków.
Rezultat
Zmiana wzorca relacyjnego - cel: równowaga dawania i brania, inny typ partnerów.