Przejdź do treści

Morrie

Morrie

Smutne sceny w TV uruchamiają u Morriego najpierw Wrażliwe Dziecko, ale natychmiast przeskakuje w tryb Złoszczącego się Obrońcy. Kluczowy moment terapii — uświadomienie sobie, że krytyczny głos rodzicielski („Moja drażliwość sprawia, że nikt nie czuje się dostatecznie bezpieczny, by pomóc") odpychał właśnie tych, którzy chcieli pomóc.

Model: Stevens/Roediger · paryTyp: przykład kliniczny

Sytuacja

Morrie zauważył, że smutne sceny z programów telewizyjnych wywołują u niego reakcję emocjonalną — początkowy smutek (Wrażliwe Dziecko), a zaraz potem przeskok w tryb Złoszczącego się Obrońcy.

Historia

Morrie zauważył, że smutne sceny z programów telewizyjnych wywołują u niego reakcję emocjonalną. Na początku odczuwa smutek, ale — co go zaskoczyło — zamiast pozostać w trybie Wrażliwego Dziecka przeskakuje w tryb Złoszczącego się Obrońcy, sterowanego przekonaniami na temat innych: „Moja drażliwość sprawia, że nikt nie czuje się dostatecznie bezpieczny, by pomóc mi zaspokoić moje potrzeby". Był to kluczowy punkt zwrotny w jego rozwoju.

Morrie zobaczył wyraźnie, że odpychał innych pod wpływem krytycznego głosu rodzicielskiego — i to często właśnie te osoby, które najbardziej chciały mu pomóc. Dlatego najpierw musiał uświadomić sobie ów głos, zweryfikować jego komunikaty i przestać w nie wierzyć. Kiedy już udało się usunąć tę przeszkodę, mężczyzna dopuścił do siebie potrzebę przywiązania i był w stanie lepiej zrównoważyć ją z potrzebami bezpieczeństwa i kontroli.

Wzorzec relacyjny

  • natychmiastowy przeskok z Wrażliwego Dziecka w tryb Złoszczącego się Obrońcy
  • krytyczny głos rodzicielski jako kierowca odpychania innych
  • samospełniająca się przepowiednia — odpychanie tych, którzy chcą pomóc

Pokazane pojęcia

  • tryby dziecięce — różnica i interakcja między Wrażliwym a Złoszczącym
  • rola głosu rodzicielskiego w sterowaniu Złoszczącym się Obrońcą
  • uświadomienie głosu krytyka jako warunek dopuszczenia potrzeby przywiązania

Co pomogło

  • Morrie zobaczył wyraźnie, że odpychał innych pod wpływem krytycznego głosu rodzicielskiego — najczęściej właśnie te osoby, które chciały mu pomóc.
  • Najpierw musiał uświadomić sobie ten głos, zweryfikować jego komunikaty i przestać w nie wierzyć.
  • Po usunięciu tej przeszkody dopuścił do siebie potrzebę przywiązania i był w stanie lepiej zrównoważyć ją z potrzebami bezpieczeństwa i kontroli.

Aktywne tryby

Zobacz też