Sung-Lee i Mary
Sung-Lee · Mary · wuj Mary
Para mapuje swoje tryby: Sung-Lee — Samouwielbiacz, Wymagający Rodzic, Odłączony Samoukoiciel, Złoszczące się Dziecko (Wrażliwe Dziecko pod spodem). Mary — Uległy Poddany, Wrażliwe Dziecko, Karzący Rodzic, Rozwścieczone Dziecko. Każde planuje konkretną reakcję na każdy ze swoich trybów.
Sytuacja
Para pracuje nad mapą trybów, biorąc odpowiedzialność za własne dysfunkcyjne reakcje w związku.
Historia
Sung-Lee rozpoznał u siebie cztery główne tryby: Samouwielbiacza, Wymagającego Rodzica, Odłączonego Samoukoiciela i Złoszczące się Dziecko. Poznawał je po tym, że Samouwielbiacz był nadęty, Wymagający Rodzic mówił: „Nic, co zrobię, nie jest wystarczająco dobre", Odłączony Samoukoiciel twierdził: „Za bardzo angażuję się w pracę", a Złoszczące się Dziecko mówiło: „Mam ochotę wybuchnąć". Określił dziecięce potrzeby i reakcje na poszczególne tryby — np. dla Złoszczącego się Dziecka: „Poproszę żonę, żeby słuchała mnie przez pięć minut i pozwoliła mi się wygadać. Jeśli stanę się agresywny, ma mi o tym powiedzieć". Dodał: „Wydaje mi się, że to Wrażliwe Dziecko kryje się za tymi wszystkimi trybami, które usiłują mnie chronić". Postanowił codziennie chodzić do sauny, by tam praktykować uważność i wczuwać się w swoje ciało.
Jego żona Mary rozpoznała u siebie Uległego Poddanego („Desperacko próbuję robić, co się da, by zadowolić wuja"), Wrażliwe Dziecko („Samotne i zagubione"), Karzącego Rodzica („W moim głosie pojawia się surowy ton") i Rozwścieczone Dziecko („Jakbym nienawidziła wszystkich i chciała się na nich wydrzeć"). Określiła stojące za trybami potrzeby i konkretne reakcje: Uległy Poddany — „Przypomnę sobie, że mam być asertywna i mówić jasno, czego potrzebuję"; Wrażliwe Dziecko — „Powiem Sung-Lee: »Przytul mnie i trzymaj w objęciach przez pięć minut. To mnie ukoi«"; Karzący Rodzic — „Będę mówić do niego ostrym tonem. Zasada zero tolerancji. Wyrzucę go z mojej głowy!"; Rozwścieczone Dziecko — „Wykonam wysiłek fizyczny, na przykład przebiegnę długi dystans". Opracowała plan zatroszczenia się o siebie obejmujący trening samowspółczucia.
Mary i Sung-Lee wzięli odpowiedzialność za swoje dysfunkcyjne tryby. Choć w ich związku nadal od czasu do czasu zdarzały się wybuchy, były też oazy spokoju. Oboje wyraźnie czuli, że robią postępy.
Wzorzec relacyjny
- świadome rozpoznanie 4 głównych trybów u każdego z partnerów
- zaplanowana, konkretna reakcja na każdy tryb (nie ogólne intencje)
- Wrażliwe Dziecko kryje się za wszystkimi trybami radzenia sobie
- praca na poziomie indywidualnym przekłada się na atmosferę w parze — wybuchy nadal się zdarzają, ale są też oazy spokoju
Pokazane pojęcia
- mapa trybów pary
- wzajemna odpowiedzialność partnerów za własne tryby
- konkretne plany zachowań zamiast ogólnych postanowień
- trening samowspółczucia i uważność jako wsparcie zmiany
Co pomogło
- →Sung-Lee rozpoznał Samouwielbiacza („Potrzebuję, by ktoś powiedział, że jestem w porządku taki, jaki jestem"), Wymagającego Rodzica („Wymagający Rodzic wciąż żąda ode mnie zbyt wiele"), Odłączonego Samoukoiciela („Potrzebuję, by ktoś powiedział, że moje życie to coś więcej niż praca"), Złoszczące się Dziecko („Poproszę żonę, żeby słuchała mnie przez pięć minut").
- →Sung-Lee dodał: „Wydaje mi się, że to Wrażliwe Dziecko kryje się za tymi wszystkimi trybami". Codziennie chodził do sauny, by praktykować uważność.
- →Mary rozpoznała Uległego Poddanego („Przypomnę sobie, że mam być asertywna"), Wrażliwe Dziecko („Powiem Sung-Lee: »Przytul mnie przez pięć minut. To mnie ukoi«"), Karzącego Rodzica („zasada zero tolerancji. Wyrzucę go z mojej głowy!"), Rozwścieczone Dziecko („wysiłek fizyczny, na przykład przebiegnę długi dystans").
- →Mary opracowała plan zatroszczenia się o siebie obejmujący trening samowspółczucia.
- →W ich związku nadal od czasu do czasu zdarzały się wybuchy, ale były też oazy spokoju — oboje wyraźnie czuli, że robią postępy.