Przejdź do treści

Genogram ujawnia powtarzalność

Genogram to wizualna mapa 3 pokoleń rodziny pozwalająca zobaczyć wzorce, które w narracji linearnej wyglądają jak pojedyncze zdarzenia. Stevens/Roediger: „Genogram pozwala wizualnie zaprezentować wiele informacji, dzięki czemu można objąć spojrzeniem kilka pokoleń i dostrzec — być może po raz pierwszy — wyraźne wzorce rodzinne". Klasyczne narzędzie pracy z parą — typowo na początku terapii, daje wspólny język.

Model: Stevens/Roediger · paryTyp: mechanizm · synteza modelu

Wyzwalacz

Para wchodzi w terapię z konkretnym konfliktem lub kryzysem. Pojawia się pytanie „dlaczego ten wzorzec się powtarza". Genogram używany jako wczesne narzędzie diagnostyczne — zwykle w pierwszych sesjach.

Przebieg procesu

  1. 1

    Zebranie faktów o 3 pokoleniach każdego partnera: rodzice, dziadkowie, rodzeństwo, dzieci. Daty narodzin, śmierci, rozwodów, ważnych wydarzeń.

  2. 2

    Zaznaczanie problemów standardowymi symbolami: „@" dla alkoholizmu, plus: uzależnienia, wady genetyczne, samobójstwo, przemoc, wypadki, bezrobocie, zdradę, hazard, wykorzystanie seksualne, przestępstwa, choroby psychiczne lub psychosomatyczne.

  3. 3

    Mapowanie schematów Younga w każdym pokoleniu. Stevens/Roediger ilustrują na przypadku Berta i Nancy: ojciec Berta (John) — Nadmierne Wymagania + Bezwzględna Surowość (poddanie się); matka Berta (Sue, alkoholiczka) — Deprywacja Emocjonalna + Wadliwość/Wstyd (unikanie przez alkohol); ojciec Nancy (Alfred) — Izolacja Społeczna + Roszczeniowość/Wielkościowość; matka Nancy (Janice) — Uwikłanie Emocjonalne z synem ze schizofrenią.

  4. 4

    Analiza powtórzeń międzypokoleniowych: te same schematy, role, sposoby radzenia, romanse, uzależnienia powtarzają się przez pokolenia.

  5. 5

    5 korzyści genogramu: (1) REPREZENTACJA — wizualna prezentacja; (2) ROZUMIENIE — kontekst aktualnych wzorców; (3) PROCES — pomaga otworzyć trudne tematy w bezpiecznym formacie; (4) DOSTROJENIE — terapeuta lepiej rozumie parę; (5) PLANOWANIE — kierunek terapii.

Rezultat

Para widzi swój związek nie jako odosobnione zdarzenie, ale jako KONTYNUACJĘ wzorca. To otwiera empatię dla siebie nawzajem („pochodzimy z systemów, które ukształtowały nas tak, jak są") i jednocześnie odpowiedzialność („mogę przerwać ten wzorzec, nie powtarzać go w następnym pokoleniu").

Wzorzec w parze

Często genogram pokazuje, że obie strony pochodzą z systemów z PODOBNYMI wzorcami (alkoholik + alkoholik, przemoc + przemoc). Lub komplementarnymi (jeden z nadopiekuńczej, drugi z zaniedbanej). Wybór partnera nie był „przypadkowy" — system wybrał system.

Punkty interwencji

  • Stevens/Roediger: „Postaraj się wskazać najważniejsze schematy w każdym pokoleniu. Zacznij od rodziców i dziadków z obu stron. Czy możesz rozpoznać dwa, trzy schematy dominujące u każdej z tych osób? Czy rozpoznajesz style radzenia sobie tych członków rodziny: poddanie się, kompensację lub unikanie?"
  • : „Opatrz swój genogram kolorowymi logo, aby pokazać, kto jakie schematy wykazuje. Zaznacz za pomocą linii wpływ danej osoby na pozostałe. Porównaj pokolenia. Które schematy powtarzają się w każdej generacji? Czy istnieje na przykład wzorzec Nadmiernych Wymagań / Nadmiernego Krytycyzmu widoczny u każdego najstarszego dziecka?"
  • : „Zaznacz wszelkie problemy, w tym nadużywanie alkoholu, uzależnienie od narkotyków, inne uzależnienia, wady genetyczne, samobójstwo, przemoc, wypadki, bezrobocie, zdradę, hazard, wykorzystanie seksualne, przestępstwa, choroby psychiczne lub psychosomatyczne. Warto stosować przyjęte symbole, na przykład @ dla alkoholizmu".

Zobacz też