Romans jako objaw dynamiki pary
Stevens/Roediger: „Romans prawie zawsze stanowi uzewnętrznienie niezdrowego procesu w pierwotnym związku. W ten sposób pomaga utrzymać realne problemy bezpiecznie ukryte". Nawet erotycznie nasycony romans „na pewnej płaszczyźnie ma niewiele wspólnego z seksem" — prawdziwa dynamika to niezbadany konflikt, strach, pustka, poszukiwanie uwagi. Romans jest zwykle OBJAWEM, nie przyczyną rozpadu związku.
Wyzwalacz
W pierwotnym związku istnieje niewypowiedziany konflikt, pustka, deficyt uwagi/seksualny lub nierozwiązana różnica pragnień. Jeden lub oboje partnerów nie konfrontują problemu — energia szuka ujścia na zewnątrz.
Przebieg procesu
- 1
Niezbadany proces w związku: konflikt, deficyt, pustka. Często niewerbalizowany lub odrzucany („z nami wszystko dobrze").
- 2
Energia konfliktu/braku przenosi się POZA związek — najczęściej w romans, ale też w pracoholizm, hazard, alkohol, inne formy ucieczki.
- 3
Romans tworzy nierealną przestrzeń ekscytacji, nowości, ucieczki. Często odgrywa się tam to, czego brakuje w pierwotnym związku (otwartość, namiętność, podziw).
- 4
Stevens/Roediger: „Romans pomaga utrzymać realne problemy bezpiecznie ukryte". Para nie musi konfrontować pierwotnego deficytu, bo romans dostarcza emocjonalną ulgę.
- 5
Odkrycie romansu (przez partnera lub samego siebie): chwilowy kryzys, ale OKAZJA — pierwotny problem wreszcie jest na stole. Stevens/Roediger: „Niewierny partner wykazuje objawy obumierania relacji, ale zarażony chorobą jest nie tylko on sam, lecz także zdradzany współmałżonek".
Rezultat
Romans może być punktem zwrotnym w terapii pary — JEŚLI oboje są gotowi spojrzeć na pierwotną dynamikę. Bez tego cykl się powtarza (z innym kochankiem lub w innej formie objawu). Dane: 80% rozwodów to oddalanie, nie zdrada — romans bywa katalizatorem, nie przyczyną.
Wzorzec w parze
OBOJE partnerzy są zaangażowani w nawiązanie romansu (jedna strona realizuje, druga umożliwia warunki). Stevens/Roediger: „Reanimacja związku czasem wymaga wręcz oddziału intensywnej terapii, ale może być warta swojej ceny". Wzorce romansów często powtarzają się przez pokolenia — "czasami odwracanie się od trudności w związku i ucieczka w romans są ustalonym od pokoleń modelem zachowania".
Punkty interwencji
- → Stevens/Roediger: „Jeśli mamy zrozumieć dynamikę romansu, ważny jest ogólniejszy obraz rodziny. Obejmuje on także dzieci, rodziny pochodzenia małżonków, wzorce zachowania najbliższych krewnych i normy postępowania, na które istnieje przyzwolenie w szerszej grupie etnicznej". Czasem odgrywany jest model rodziny pochodzenia.
- → Decyzje życiowe w trybie Zdrowego Dorosłego: „nigdy nie będę podejmować ważnych decyzji w trybie dziecięcym lub w trybie radzenia sobie". Stevens/Roediger: „Wdanie się w romans chyba nigdy nie stanowi rozwiązania".