Znajdź wzór Zdrowego Dorosłego w swoim otoczeniu

Kiedy stosować

• →Gdy twój własny ZD jest słabo rozwinięty lub trudno dostępny - obserwacja wzorca zewnętrznego daje konkretny model do naśladowania.
• →Gdy wiesz, jaka zmiana jest potrzebna, ale nie masz wyobrażenia jak to robi ktoś, kto radzi sobie dobrze.
• →Jako uzupełnienie Formularza 12 - zewnętrzny wzorzec wzbogaca wewnętrzny profil ZD.

Kroki

1. 1

   Zastanów się kogo podziwiasz Pomyśl o osobach w swoim życiu lub kulturze, które wykazują cechy Zdrowego Dorosłego: spokój, asertywność, troskę o siebie i innych, autentyczność. Może to być ktoś z rodziny, znajomy, terapeuta, postać z literatury lub historii.

2. 2

   Zidentyfikuj konkretne cechy, które chcesz modelować Wybierz 2-3 cechy lub zachowania tej osoby, które są dla ciebie znaczące i chciałbyś rozwinąć. Bądź konkretny: nie 'jest mądry', lecz 'mówi spokojnie nawet pod presją'.

3. 3

   Obserwuj wzorzec w działaniu Jeśli to możliwe - świadomie obserwuj tę osobę w różnych sytuacjach. Jak reaguje? Co mówi? Jak radzi sobie z trudnymi momentami? Obserwacja jest uczeniem się.

4. 4

   Modeluj jedno zachowanie Wybierz jedno zachowanie wzorca i spróbuj je odtworzyć w zbliżonej sytuacji. Np. 'Gdy ktoś mnie skrytykuje, poczekam 3 sekundy zanim odpowiem - tak jak [wzorzec] robi'.

5. 5

   Integruj z własnym ZD Stopniowo łącz cechy wzorca z własnym, osobistym stylem. Celem nie jest bycie kopią wzorca, lecz rozwijanie własnego ZD przez kontakt z modelowym zachowaniem.

Przykłady zastosowania

• Jessica (ch12) odkryła, że jej wesołą ciotkę Ruby można traktować jako wzorzec dostępu do trybu Szczęśliwego Dziecka i Zdrowego Dorosłego jednocześnie. Gdy planowała nawiązanie nowych znajomości (matki z przedszkola), wyobrażała sobie jak ciotka Ruby by to zrobiła - lekko, ciepło, bez wysiłku. To dało jej konkretny model zachowania.

Kiedy NIE stosować

• ⚠Nie wybieraj wzorca idealnego lub nierealistycznego (np. postać fikcyjna z ponadludzkimi cechami) - wzorzec powinien być osiągalny i konkretny.