Buntownik jako kontratak sterowany zewnętrznie - pozorna wolność, faktyczne podporządkowanie
Buntownik z pozoru wydaje się wolny i niezależny, ale jego zachowanie jest determinowane przez to, czemu się sprzeciwia. Nie wybiera dowolnie swoich celów - wybiera je w opozycji do tego, czego chcą inni. Przechodzi z podporządkowania regułom do podporządkowania ich odwrotem, nigdy nie odkrywając własnych wrodzonych skłonności.
Wyzwalacz
Jakakolwiek percepcja kontroli, oczekiwania lub zasady narzuconej przez zewnętrzny autorytet.
Przebieg procesu
- 1
Aktywacja schematu Podporządkowania: poczucie bycia kontrolowanym, pomniejszanym, niemożności wyrażenia siebie.
- 2
Zamiast uległości - kontratak: agresywne sprzeciwianie się, buntowanie, robienie odwrotności tego, czego się oczekuje.
- 3
Buntownik czuje się przez moment wolny i potężny - ale wybór jego działań jest wyznaczany przez to, co odrzuca.
- 4
Relacje, kariera, styl życia wybierane 'na przekór rodzicom' - nie z własnych preferencji, lecz z opozycji.
- 5
Gniew jest stale blisko powierzchni - autorytety, zasady, oczekiwania automatycznie wywołują reaktywność.
- 6
Paradoks: buntownik jest wciąż wewnętrznie poczucie bycia mniej ważnym; maska agresji to tylko fasada.
Rezultat
Pozorna niezależność przy faktycznej zależności od kontrataku; osobа nigdy nie odkrywa własnych wrodzonych skłonności - wciąż reaguje na zewnątrz zamiast działać z wewnątrz.
Punkty interwencji
- → Rozpoznanie wzorca: 'czy wybieram to dla siebie, czy żeby zrobić na złość komuś?'
- → Ćwiczenie: zrób coś, czego chcą twoi rodzice/autorytet - jeśli TY tego też chcesz. Naucz się rozróżniać.
- → Krok 13 programu zmiany Podporządkowania: 'Odkryj to, czego ty chcesz i rób to nawet wtedy, gdy jest to zgodne ze zdaniem innych'.